Nokkur svör barna og unglinga við spurningunni
Finnur þú fyrir prófkvíða?
Hvernig lýsir prófkvíði sér? Færðu aðstoð til að takast á við kvíðann?
Spurt 2004
„100% ekki, ég hef aldrei fundið fyrir frófkvíða né stressi.”
„Já, svakalegum prófkvíða :).”
„Ég finn ekki fyrir miklum kvíða áður en prófið er, þegar ég er byrjaður breytist þetta og ég verð ekkert stressaður eða eitthvað þannig.”„Já ég fæ kvíða fyrir próf og ég læt alltaf vita að ég sé kvíðinn en frænka mín og mamma mín hjálpa mér alltaf að losna við hann!”
„Ég kvíði ekki fyrir próf aldrei.=")”
„Já, alltaf.”
„Já ég fæ prófkvíða en mamma mín hjálpar mér að losna við hann.”
„Þá er oftast hnútur í maganum á mér en það gerist eiginlega ekki hjá mér sko. Nei læt eiginlega ekkert vita af honum.”
„Ég finn stundum fyrir kvíða ef það er erfitt próf og ef það er mjög erfitt stundum fæ ég bara ekkert en það er bara alltí lagi.”
„Eg finn stundum fyrir prófkvíða. þegar ég finn fyrir kvíða þá held ég að ég sé ekki nóg og góð í námsgreininni... stundum er það líka ef ég held að ég hafi ekki lært nóg en stundum hef ég alveg lært nóg þó ég haldi annað. Ég fæ samt ekki rosalega oft prófkvíða.”
„Ég finn það stundum. Ef að mér finst ég ekki vera nóu vel undirbúin og ef ég hef kanski fengið lága enkunn á síðasta prófi í þessari grein :(.”
„Nei! Ég finn ekki fyrir prófkvíða. Ég held að það sé út af því að ég læri vel undir prófin og borða góðan mat!!!”
„Það er misjamt eftir hvaða próf ég er að taka.”
„Ég finn stundum fyrir prófkvíða og sundum ekki. Þegar ég finn fyrir kvíða þá held ég að ég sé ekki nógu góð í námsgreininni eða ég læri ekki nóg.”
„Já stundum þegar ég veit að ég hef ekki lært nóg eða gleymi að læra undir próf eða nenni því ekki.”
„Já ég fæ prófkvíða...sko bara eiginlega þegar að ég held að það er erfitt og það þarf að læra mikið :( en annars fæ ég það bara þegar að ég er að hugsa um það.”
„Ég finn stundum fyrir prófkvíða en oftast ekki þegar ég finn fyrir prófkvíða finnst mér ég ekki búin að læra nóg og vel.”
„Já svolítið bara, fæ hnút í magan stundum en ekki svo mikinn kvíða.”
„Já ég fæ stundum prófkvíða en ég fæ hann ekki alltaf en þegar í fæ þá verð ég stresuð og spennt.”
„Ég fann oftast fyrir prófhvíða en gei það eiginlega ekki leingur bar stundum en þá er það svo lítið!”
„Stundum finn ég fyrir pínulitlum kvíða en oftast ekki. Ég er aldrei kvíðin til að sýna foreldrum mínum einkunnir mínar því að þau sætta sig alveg við það sem ég fæ.”
„Nei, ekki alltaf en stundum. Ég reyni að róa mig niður og oftast gengur það. Ég bara svitna og verð kvíðin ;).”
„Já já stundu,m en það hefur ekki áhrif á einkunnirnar mínar, það gerir bara að ég einbeiti mér meira...”
„Nei ég finn ekki fyrir prófkvíða. Ég finn bara fyrir prófkvíða þegar er erfitt próf framundan.”
„Ég er kvíðin í prófun BARA daginn áður ekki daginn sem prófið er.”
„Nei, ég finn ekki fyrir prófkvíða.”
„Ég kvíðir aldrei fyrir prófi. Ég hugsa bara ef ég næ því er það bara gott mál en ef ég næ því ekki geri ég bara betur næst!!”
„Nei!! Eiginlega ekki, ég hef því ekki sagt neinum frá mínum kvíða! Svo ég er frekar óviss hvort ég get treyst einhverjum fyrir því!!”
„Já ég fæ stundum prófkvíða en ekki altaf og ég reyni ekkert að losna við hann af því mér er alveg sama.”
„Nei ég finn ekki fyrir prófkvíða því að ég læri bara jafnt og þétt fyrir prófin og þá kann ég það þegar ég er búinn að læra fyrir. En ef ég er kvíðinn þá bara tek ég því rólega og læri í svona klukkutíma og fer út að leika mér og kem aftur inn.”
„Eg hef ekki prófkvíða því ég fæ alltaf hjálp við að læra fyrir próf.”
„Ég hef smá kvíða útaf ég er hræddur um að hafa lélegar einkunnir. Maður þarf að gera svo mikið og ég kvíði fyrir!”
„Nei ég geri það ekki því að ég vona það besta bara og geri mitt besta en kvíður aldrei fyrir því.”
„Stundum, en ég get samt alveg borðað með bestu list og sofið alla nóttina. Ég er oftast ekkert kvíðin.”
„Já ég fæ hausverk og þarf að gubba.”
„Já, ég get lítið sofið og ég hugsa mjög mikið um það á morgnana og á kvöldin.”
„Ég fæ bara stundum prókvíða en það er ekki oft og ef það er þá fæ ég fiðring í magann. Veit ekki afhveju :).”
„Já, ég finn stundum fyrir prófkvíða. Það lýsir sér þannig að maður verður stressaður fyrir eitthvað ákveðið próf. Maður verður hræddur um að standa sig illa ef þetta er mikilvægt próf. Til dæmis þá er ég að fara í samrænduprófin í vor og þá er ég til dæmis stressaður um að standa mig illa, þá aðallega vegna þess að þau skipta svo miklu máli. Aðal ástæða er líklegast sú að ég er stressaður fyrir samrænduprófunum er sú að það ersvo mikið sem þarf að læra og að komast kannski inn í þann menntaskóla sem mig langar til að fara í.”
„Já svolítið stress þegar nær dregur að samrændu en samt er er það ekkert mikið.Mér finst kennararnir gera þetta meira stesandi!!!”
Prófkvíði er bara svona eitthvað rugl sem að ég finn aldrei fyrir og ég hef ekki hugmynd um það hvernig hann lýsir sér og ég fæ enga aðstoð við minn mikla kvíða.”
„Já maður fær oftast kvíða, en þegar ég er kominn í prófið er allt í fínu lagi. Samt fyrir prófið þá læri ég vel og fæ öryggistilfinningu.”
„Já ég finn fyrir prófkvíða bara stundum. Ég er bara stundum hrædd um að mér gangi illa. Þá fæ ég lítinn hnút í magann. En mamma og pabbi hjálpa mér mikið og hjálpa mér að læra. En ég held að lítill prófkvíði sé bara eðlilegur.”
„Já ég finn ekkert smá fyrir prófkvíða.. Ég fæ nú reyndar ekki aðstoð vegna þess að ég hef bara sagt við sjálfan mig: þú getur þetta andaðu djúpt! Ég hef ekki leitað hjálpar, mér mundi finnast allt í lagi ef ég mundi fá hjálp.”
„Já ég finn fyrir prófkvíða. Hann lýsir sér þannig að ég get stundum ekki sofnað fyrr en seint um kvöldið ligg sem sagt andvaka í rúminu í 1-3 klst að hugsa um hvað ég kunni og hvað ég þurfi að læra þegar ég vakna svo um morguninn um 7 leytið til að byrja að læra aftur og ég þyrfti í rauninni ekki að vakna fyrr en 8:30 þegar um lokapróf er að ræða. En þetta skeður líka stundum þegar lítil kaflapróf eiga í hlut. Aðrir kvillar eru: kuldi á
höndum og þær byrja að skjálfa þegar ég kem inn í prófstofuna, mikið stress yfir því að muna ekki neitt eða geta þannig að ég þarf að hafa tyggjó gúmi til að róa mig niður, ég gef mér ekki tíma til að borða almennilegan mat vegna þess að mér finnst ég alltaf vera í tímaþröng svo ég lifi aðallega á nammi og vatni, ég fæ niðurgang og er stanslaust kalt eins og ég sé að verða veik. Ég fæ ekki aðstoð við að takast á við kvíðann en mamma spurði mig einu sinni hvort ég vildi ekki fá róandi fyrir næsta samræmdaprófið því í því fyrsta sem var íslenska þá skulfu hendurnar hryllilega mikið og ég heyrði ekki stundum í upplestrinum orðin, en ég vildi ekki róandi því ég er mjög næm fyrir lyfjum. Svo vil ég ekki að allur prófkvíðinn fari því þá læri ég ekki neitt fyrir próf það gerðist nefnilega einu sinni að ég hafði engan prófkvíða og var bara út í búð og að skemmta mér og svo gat ég ekki neitt í prófinu vegna þess að ég lærði ekki neitt undir það, en ég mundi samt vilja losna við einhvað af honum því fólk segir mér að kvíðinn hafi hamlandi áhrif á árangur eins og kemur fram hér að ofan og þegar ég fór í íslensku prófið."
„Maður finnur fyrir svolitlum prófkvíða og hann er bara svona soldið eins og maður sé andstuttur en ég fæ hjálp frá fjölskyldunni minni.”
„Nei, kannski smá.”
„Ég kvíði bara aðeins fyrir þeim en ég þarf ekkert að fara til sálfræðings”
„Ég svitna, mig svimar get lítið sem ekkert hugsað, hjartað byrjar að slá örar.”
„Nei ekki ef ég er búin að lesa undir það.”