Vinna
Réttur til þátttöku - réttur til verndar
Lög og reglur um vinnu barna og unglinga
Vinna barna yngri en 15 ára
Vinna unglinga 15–17 ára
Vinnutími barna og unglinga
Algeng störf
Ráðningasamningar
Launamenn/verktakar
Stéttarfélög
Skatt- og lífeyrisgreiðslur
Skyldur atvinnurekanda
Eftirlit foreldra/forsjáraðila
Hægt er að smella á kaflaheitin til að komast í einstaka kafla.
Með því að smella á kaflaheiti í texta er hægt að komast aftur efst á síðu.
Réttur til þátttöku – réttur til verndar
Máltækið segir að vinnan göfgi manninn og vissulega er jákvætt að börn og unglingar fái tækifæri til þess að kynnast og taka þátt í atvinnulífinu. Sú reynsla sem þau öðlast þar getur reynst afbragðsundirbúningur fyrir frekari þátttöku á almennum vinnumarkaði síðar meir. Hins vegar þarf að gæta sérstaklega að því að þau valdi starfinu, það sé í samræmi við aldur þeirra, líkamlega getu og þroska og þau beri ekki of mikla ábyrgð.
Á síðustu áratugum hefur alþjóðasamfélagið reynt að sporna við barnavinnu og barnaþrælkun í sinni verstu mynd og hefur börnum verið veitt ríkari vernd gegn óhóflegri og jafnvel skaðlegri vinnu í lögum og alþjóðasamningum.
Í 32. gr. Samnings Sameinuðu þjóðanna um réttindi barnsins nr. 18/1992 segir:
1. Aðildarríki viðurkenna rétt barns til að vera verndað fyrir arðráni og vinnu sem líklegt er að því stafi hætta af eða komið gæti niður á námi þess eða skaðað heilsu þess eða líkamlegan, sálrænan, andlegan, siðferðislegan eða félagslegan þroska.
2. Aðildarríki skulu gera ráðstafanir á sviði löggjafar, stjórnsýslu, félagsmála og menntamála til að tryggja framkvæmd þessarar greinar. Í því skyni, og með hliðsjón af viðeigandi ákvæðum annarra alþjóðlegra löggerninga, skulu aðildarríki einkum:
a) Kveða á um lágmarksaldursmark eða -mörk til ráðningar í starf.
b) Setja viðeigandi reglur um vinnutíma og vinnuskilyrði.
c) Mæla fyrir um viðeigandi refsingar eða önnur viðurlög til að tryggja að ákvæðum greinar þessarar verði framfylgt á virkan hátt.
Auk þess fjalla 34. og 36. gr. samningsins og valfrjáls bókun við hann um sölu á börnum, barnavændi og barnaklám. Ísland fullgilti Barnasáttmálann árið 1992. Staðfesting hans felur í sér að Ísland er skuldbundið að þjóðarétti til að virða og uppfylla ákvæði samningsins. Í 3. mgr. 76. gr. stjórnarskrárinnar segir jafnframt: „Börnum skal tryggð í lögum sú vernd og umönnun sem velferð þeirra krefst.”
Lög og reglur um vinnu barna og unglinga
Um vinnu barna og unglinga undir 18 ára aldri gildir X. kafli laga nr. 46/1980 um aðbúnað, hollustuhætti og öryggi á vinnustöðum og reglugerð nr. 426/1999 um vinnu barna og unglinga. Lögin gilda þó ekki um tilfallandi vinnu eða vinnu sem varir skamman tíma inni á einkaheimilum eða í fjölskyldufyrirtækjum sem hvorki telst skaðleg né hættuleg ungmennum. Lögin eru byggð á tilskipun Evrópusambandsins nr. 94/33/EB um vinnuvernd barna og ungmenna auk þess sem tekið var tillit til annarra alþjóðasamninga sem Ísland hefur fullgilt og snerta vinnu barna og unglinga. Vinnueftirlitið hefur eftirlit með ofangreindum lögun og reglugerðinni um vinnu barna og unglinga.
Tilgangur laganna er tvíþættur, annars vegar er þeim ætlað að koma í veg fyrir að börn eða unglingar gegni störfum sem reynst geta þeim hættuleg andlega sem líkamlega eða komi niður á menntun þeirra og þroska en hins vegar er þeim ætlað að ýta undir skynsamlega atvinnuþátttöku með því að gefa þeim kost á að stunda vinnu sem er í samræmi við líkamlegan og andlegan þroska þeirra.
Í lögunum er ungmennum yngri en 18 ára skipt upp í tvo hópa, annars vegar börn yngri en 15 ára sem enn eru í skyldunámi og hins vegar unglinga sem náð hafa 15 ára aldri en eru undir 18 ára aldri og ekki lengur í skyldunámi.
Vinna barna yngri en 15 ára
Almenna reglan er sú að börn í skyldunámi má ekki ráða til vinnu. Víkja má frá því í eftirfarandi tilvikum:
Í IV. viðauka reglugerðar nr. 426/1999 er listi yfir störf af léttara taginu sem 13 ára og eldri mega vinna. Meðal þeirra er vinna í skólagörðum undir umsjón kennara, létt skrifstofustörf, létt fiskvinnslustörf án véla, sala dagblaða, létt verslunarstörf en þó ekki við afgreiðslukassa. Í reglugerðinni er tekið fram að ekki sé um tæmandi talningu á störfum að ræða og er það Vinnueftirlitsins að meta hvort starf sé sambærilegt við ofangreinda lýsingu þegar sótt er um leyfi fyrir starfi sem ekki er á listanum.
Vinna unglinga 15–17 ára
Unglinga er almennt heimilt að ráða til vinnu nema um sé að ræða störf við eftirfarandi aðstæður:
Í reglugerð nr. 426/1999 um vinnu barna og unglinga er að finna í viðauka 1–3 lista yfir hættuleg tæki, verkefni, efni og störf þar sem óheimilt er að ráða unglinga í vinnu. Heimilt er að víkja frá þessu sé það nauðsynlegt vegna starfsnáms unglinga og þá samkvæmt reglum sem ráðherra setur að fengnum tillögum stjórnar Vinnueftirlits ríkisins.
Vinnutími barna og unglinga
Í lögum um aðbúnað, hollustuhætti og öryggi á vinnustöðum nr. 46/1980 er fjallað um vinnutíma barna og unglinga og eru settar ákveðnar takmarkanir á hann. Takmarkanir miðast við virkan vinnutíma eða vinnustundir að frádregnum neysluhléum. Takmarkanir eru eftirfarandi:
|
Almennar reglur
|
Börn 13–14 ára |
Börn 15 ára í skyldunámi |
Unglingar 15–17 ára |
|
Á starfstíma skóla |
2 klst. á dag
|
2 klst. á dag
|
8 klst. á dag
|
|
Utan starfstíma skóla |
7 klst. á dag
|
8 klst. á dag
|
8 klst. á dag
|
|
Vinna bönnuð |
kl. 20-6 |
kl. 20-6 |
kl. 22-6 |
|
Hvíld |
14 klst. á sólarhr.
|
14 klst. á sólarhr.
|
12 klst. á sólarhr.
|
Í algerum undantekningartilvikum má víkja frá þessum ákvæðum og þá á sérstökum starfssviðum að því tilskildu að unglingar fái hæfilegan uppbótarhvíldartíma. Þetta á einkum við ef vinna fer fram á sjúkrastofnunum eða sambærilegum stofnunum eða um er að ræða störf á sviði landbúnaðar eða ferðamála, í hótel- og veitingarekstri og vinnu sem skipt er upp yfir daginn. Jafnframt sé starfið á sviði menningarmála, lista, íþrótta eða auglýsinga. Vinnueftirlitið hefur eftirlit með ofangreindum lögum og tekur á móti ábendingum um hugsanleg brot á þeim.
Algeng störf barna og unglinga
Ráðningarsamningar
Milli launamanns og atvinnurekanda er alltaf í gildi ráðningarsamningur þar sem launamaður samþykkir að vinna fyrir atvinnurekandann sem á móti greiðir honum laun o.s.frv. Þar sem samningar eru ekki formbundnir á Íslandi getur ráðningarsamningur verið jafnt munnlegur sem skriflegur. Rétt er að benda á að öll sönnunaratriði eru mun auðveldari ef gerður hefur verið skriflegur ráðningarsamningur þar sem m.a. kemur fram hvenær viðkomandi hóf störf, hver launakjör hans eru o.s.frv.
Ráðningarsamningur verður að vera í samræmi við kjarasamning og ákvæði í ráðningarsamningi um lakari rétt launamanns eru ógild samkvæmt 1. gr. laga um starfskjör launafólks og skyldutryggingu lífeyrisréttinda nr. 55/1980.
Eftirfarandi atriði er mikilvægt að komi fram í ráðningasamningi:
Sérstakar reglur gilda um ráðningarsamninga milli iðnnema og iðnfyrirtækis eða iðnmeistara. Þær reglur er að finna í 28. gr. laga um framhaldsskóla nr. 92/2008 og reglugerð um vinnustaðanám og starfsþjálfun á vinnustað nr. 698/2009.
Launamenn/verktakar
Mjög mikilvægt er að skýrt komi hvernig ráðningarsambandi barns eða unglings og atvinnurekanda er háttað, þ.e. hvort barn eða unglingur er launamaður eða verktaki, þar sem mjög ólíkar reglur gilda um þessa tvo flokka. Réttarstaða verktaka er mjög ólík réttarstöðu launamanns, eftirfarandi eru nokkur dæmi um þann mun sem er á réttarstöðunni:
Stéttarfélög
Stéttarfélag er félag sem stofnað er í þeim tilgangi að gæta hagsmuna félagsmanna fyrst og fremst gagnvart atvinnurekendum. Réttur manna til að ganga í stéttarfélög telst til grundvallarmannréttinda og er hann tryggður í ýmsum alþjóðlegum sáttmálum, sem Ísland hefur staðfest. Í lögum um stéttarfélög og vinnudeilur nr. 80/1938 er fjallað um réttinn til að stofna stéttarfélög og þar kemur fram að allir í hluteigandi starfsgrein eigi rétt á að tilheyra stéttarfélagi. Mjög mikilvægt er að börn og unglingar viti hvaða stéttarfélagi þau tilheyra og að dregið sé af launum þeirra félagsgjöld og staðið skil á þeim greiðslum til viðkomandi stéttarfélags. Aðild að stéttarfélagi er mjög mikilvæg því ýmis fríðindi og styrkir fylgja slíkri aðild og eins er hægt að leita til stéttarfélaga með ýmis hagsmuna- og réttindamál sem upp geta komið.
Skatt- og lífeyrisgreiðslur
Sérstakar reglur gilda um skattgreiðslur barna 15 ára og yngri en þegar börn verða 16 ára greiða þau skatt eftir almennum reglum og byrja einnig að greiða í lífeyrissjóð. Eftirfarandi reglur gilda um skatt- og lífeyrisgreiðslur barna og unglinga.
Skyldur atvinnurekanda
Í lögum og reglugerðum sem fjalla um vinnu barna og unglinga eru lagðar ýmsar skyldur á atvinnurekendur í samskiptum þeirra við börn undir 18 ára. Þessar skyldur koma til viðbótar þeim almennu skyldum sem atvinnurekendur bera gagnvart öllum launþegum. Þær skyldur sem atvinnurekandi ber gagnvart börnum og unglingum eru þessar helstar:
Eftirlit foreldra/forsjáraðila
Foreldrar og forsjáraðilar barna og unglinga hafa einnig ákveðnum skyldum að gegna þegar barnið eða unglingurinn fer út á vinnumarkaðinn. Hér er fyrst og fremst um ákveðið eftirlits- og leiðbeiningarhlutverk að ræða og má leiða þá skyldu af því hvað felst í því að fara með forsjá barns.
Lög og reglur
Stjórnarskrá lýðveldisins Íslands
Barnasáttmálinn
Lögræðislög nr. 71/1997
Lög um aðbúnað, hollustuhætti og öryggi á vinnustöðum nr. 46/1980
Lög um starfskjör launafólks og skyldutryggingu lífeyrisréttinda nr. 55/1980
Lög um stéttarfélög og vinnudeilur nr. 80/1938
Lög um skyldutryggingu lífeyrisréttinda og starfsemi lífeyrissjóða nr. 129/1997
Lög um grunnskóla nr. 91/2008
Lög um um framhaldsskóla nr. 92/2008
Reglugerð um vinnu barna og unglinga nr. 426/1999
Reglugerð um vinnustaðanám og
starfsþjálfun á vinnustað nr. 697/2009
Tilskipun Evrópusambandsins nr. 94/33/EB um vinnuvernd barna og ungmenna
Tenglar
|
|
|
|

